Σύνοψη: Η αντιπαράθεση γύρω από το πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων 55+ της ΔΥΠΑ αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: ποιος πρέπει να έχει τον αποφασιστικό λόγο στην κατανομή των διαθέσιμων θέσεων στους Δήμους. Η ΚΕΔΕ υποστηρίζει ότι η Αυτοδιοίκηση, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τις ελλείψεις προσωπικού και τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, πρέπει να συμμετέχει ουσιαστικά στη διαδικασία. Η θέση αυτή αποκτά πρακτικό βάρος μετά την κατανομή 5.537 θέσεων τον Ιούλιο του 2026, με ειδική μέριμνα για μικρούς, ορεινούς και νησιωτικούς Δήμους.
——–
Αναλυτικά…
ΚΕΔΕ: Γιατί οι Δήμοι πρέπει να έχουν λόγο στις θέσεις του προγράμματος 55+
Το πρόγραμμα απασχόλησης ανέργων 55+ δεν είναι ακόμη μία δράση επιδότησης εργασίας. Για μια κατηγορία πολιτών που βρίσκεται συχνά σε ένα δύσκολο μεταίχμιο μεταξύ αγοράς εργασίας και συνταξιοδότησης, η προσωρινή απασχόληση μπορεί να σημαίνει εισόδημα, ασφαλιστικό χρόνο και ταυτόχρονα μια πραγματική δυνατότητα επανένταξης.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η ΚΕΔΕ επιμένει στην ανάγκη να διατηρηθεί και να ενισχυθεί το πρόγραμμα, αλλά και να αυξηθούν οι θέσεις που κατευθύνονται στην Αυτοδιοίκηση. Ήδη, τον Ιούλιο, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ ενέκρινε την κατανομή 5.537 θέσεων στους Δήμους, με την κατανομή να λαμβάνει υπόψη συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της τοπικής πραγματικότητας.
- Η κατανομή δεν μπορεί να αγνοεί τις ανάγκες των Δήμων
Το βασικό επιχείρημα της ΚΕΔΕ είναι θεσμικό πριν γίνει πολιτικό: οι Δήμοι γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε τρίτο πού υπάρχουν πραγματικές ελλείψεις προσωπικού.
Ένας μικρός ορεινός Δήμος, ένας νησιωτικός ΟΤΑ ή ένας Δήμος με μεγάλη γεωγραφική έκταση δεν αντιμετωπίζει τις ίδιες ανάγκες με έναν μεγάλο αστικό οργανισμό. Η ίδια αριθμητική κατανομή, επομένως, δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη σε δίκαιη κατανομή.
Στην πρόσφατη απόφαση για τις 5.537 θέσεις, η ΚΕΔΕ έδωσε έμφαση ακριβώς σε τέτοιου είδους αντικειμενικά χαρακτηριστικά, με προτεραιότητα στους μικρούς Δήμους.
Το ζητούμενο, συνεπώς, δεν είναι να υποκατασταθεί η ΔΥΠΑ. Είναι να αξιοποιηθεί η γνώση της Αυτοδιοίκησης ώστε οι διαθέσιμοι πόροι να κατευθύνονται εκεί όπου μπορούν να έχουν μεγαλύτερο αποτέλεσμα.
- Περισσότερες υποδείξεις, περισσότερες ευκαιρίες
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η διαφωνία για την αύξηση του αριθμού των υποψηφίων που μπορούν να υποδειχθούν για κάθε διαθέσιμη θέση.
Η λογική της διεύρυνσης είναι απλή: όσο διευρύνεται η δεξαμενή των υποψηφίων, τόσο περισσότερα άτομα αποκτούν τη δυνατότητα να αξιολογηθούν. Η αύξηση του αριθμού των υποδείξεων μπορεί να δημιουργεί πρόσθετο διοικητικό φόρτο για τη ΔΥΠΑ, όμως αυτό αποτελεί διαφορετικό ζήτημα από την ουσία της πολιτικής απασχόλησης.
Το κρίσιμο είναι να μη μετατραπεί η διοικητική ευκολία σε περιορισμό της πρόσβασης των ανέργων.
- Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι η συνέχεια
Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή το πρόγραμμα 55+ έχει πλέον αποκτήσει διαχρονικό χαρακτήρα. Η ίδια η ΔΥΠΑ καταγράφει την εξέλιξή του από προηγούμενες φάσεις, με σημαντικές επεκτάσεις των διαθέσιμων θέσεων και συμμετοχή φορέων της Αυτοδιοίκησης.
Η ΚΕΔΕ έχει ζητήσει τη συνέχιση και ενίσχυση του προγράμματος για την περίοδο 2026–2027, επισημαίνοντας ότι οι εργαζόμενοι μεγαλύτερης ηλικίας καλύπτουν πραγματικές ανάγκες των Δήμων.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της παρέμβασής της: όχι μια αντιπαράθεση με τους εργαζομένους της ΔΥΠΑ, αλλά μια διαφορετική προσέγγιση για το πώς πρέπει να σχεδιάζεται και να εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα με κοινωνικό και αυτοδιοικητικό αποτύπωμα.
Συνολικά…
Η συζήτηση για το πρόγραμμα 55+ δεν πρέπει να περιοριστεί στο ποιος υπογράφει την τελική κατανομή. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν οι θέσεις θα φτάσουν στους Δήμους που πραγματικά τις χρειάζονται και αν οι άνεργοι που βρίσκονται σε δυσκολότερη θέση θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες.
Με δεδομένο ότι η ΚΕΔΕ έχει ήδη αναλάβει ενεργό ρόλο στην κατανομή των 5.537 θέσεων, η συμμετοχή της δεν αποτελεί πλέον θεωρητική διεκδίκηση αλλά μέρος της εφαρμογής του προγράμματος.
Το επόμενο βήμα είναι πιο απαιτητικό: σταθερή συνεργασία ΚΕΔΕ, Υπουργείου Εργασίας και ΔΥΠΑ, καθαρά και ελέγξιμα κριτήρια, καλύτερη προσαρμογή στις ανάγκες κάθε Δήμου και, κυρίως, περισσότερες διαθέσιμες θέσεις. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς η κατανομή ενός προγράμματος, αλλά η αποτελεσματικότητα της πολιτικής απασχόλησης στην πράξη.
