Σύνοψη: Στο επίκεντρο της δημοτικής πολιτικής αντιπαράθεσης στην Πάτρα βρίσκεται η πρόταση για μίσθωση υπηρεσιών πρασίνου από ιδιώτη, διάρκειας ενός έτους και προϋπολογισμού 2.107.853,52 ευρώ. Ο επικεφαλής της «Πάτρα Ενωμένη» Κώστας Σβόλης επιτίθεται στον δήμαρχο Κώστα Πελετίδη, υποστηρίζοντας ότι η επιλογή συγκρούεται με τη σταθερή πολιτική της δημοτικής αρχής κατά των ιδιωτικοποιήσεων. Το ζήτημα, ωστόσο, ξεπερνά την κομματική αντιπαράθεση: αφορά την επιχειρησιακή δυνατότητα ενός μεγάλου δήμου να καλύπτει καθημερινές ανάγκες με ίδιες δυνάμεις και το κόστος που συνεπάγεται κάθε εναλλακτική.
————–
Αναλυτικά…
Το «πράσινο» γίνεται πεδίο πολιτικής σύγκρουσης
Μια απόφαση που στην πρώτη ανάγνωση αφορά την καθημερινότητα της πόλης εξελίσσεται σε μείζον πολιτικό ζήτημα για τη δημοτική αρχή της Πάτρας.
Η «Πάτρα Ενωμένη» του Κώστα Σβόλη θέτει στο στόχαστρο τον Κώστα Πελετίδη, με αφορμή την πρόσφατη εισήγηση για την ανάθεση σε ιδιώτη υπηρεσιών πρασίνου, μεταξύ άλλων για εργασίες κοπής χόρτων και κλαδέματος δέντρων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η παράταξη, η προβλεπόμενη διάρκεια της σύμβασης είναι ένα έτος και ο προϋπολογισμός φτάνει τα 2.107.853,52 ευρώ.
Το ποσό είναι αρκετά υψηλό ώστε να μετατρέπει μια καθαρά λειτουργική ανάγκη σε ζήτημα που αφορά ευθέως τη διαχείριση των δημοτικών πόρων.
- Η πολιτική αντίφαση που αναδεικνύει η αντιπολίτευση
Ο Κώστας Σβόλης επιλέγει να δώσει στην υπόθεση έντονα πολιτικό χαρακτήρα. Η κριτική του δεν περιορίζεται στο εάν ο ιδιώτης αποτελεί την οικονομικά συμφερότερη λύση, αλλά εστιάζει κυρίως στη διαφορά ανάμεσα στη διακηρυγμένη πολιτική της δημοτικής αρχής και στην πρακτική εφαρμογή της.
Η «Πάτρα Ενωμένη» υποστηρίζει ότι η δημοτική αρχή έχει επανειλημμένα αντιταχθεί στην ιδιωτικοποίηση δημοτικών υπηρεσιών και έχει υπερασπιστεί την ενίσχυση των υπηρεσιών του Δήμου με προσωπικό και μέσα. Αντίστοιχη θέση έχει εκφράσει δημόσια και η ίδια η Λαϊκή Συσπείρωση, η οποία τον Ιούλιο υπογράμμιζε ότι επιλέγει την οργάνωση του Δήμου και όχι την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών.
Ακριβώς αυτή η διαφορά είναι που δίνει πολιτικό βάρος στην υπόθεση.
Ο Σβόλης μιλά για «υποκρισία και λαϊκισμό» και επιχειρεί να παρουσιάσει την ανάθεση ως απόδειξη ότι η ανάγκη της καθημερινής λειτουργίας μπορεί τελικά να υπερβαίνει την ιδεολογική γραμμή της δημοτικής αρχής.
- Το πραγματικό ερώτημα είναι επιχειρησιακό
Πέρα όμως από την πολιτική αντιπαράθεση, υπάρχει ένα πρακτικό ερώτημα που αφορά κάθε μεγάλο δήμο: μπορεί η δημοτική υπηρεσία πρασίνου να ανταποκριθεί στις ανάγκες της πόλης με το υφιστάμενο προσωπικό, εξοπλισμό και χρηματοδότηση;
Η συντήρηση του αστικού πρασίνου δεν είναι περιστασιακή δραστηριότητα. Η κοπή χόρτων, το κλάδεμα, η απομάκρυνση φυτικής ύλης και οι παρεμβάσεις σε κοινόχρηστους χώρους απαιτούν συνεχή επιχειρησιακή παρουσία. Για έναν δήμο με το μέγεθος και τη γεωγραφική έκταση της Πάτρας, η επάρκεια των δημοτικών συνεργείων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την εικόνα της πόλης, αλλά και για ζητήματα ασφάλειας και πολιτικής προστασίας.
Η ίδια η δημοτική αρχή έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι το πρόβλημα των υπηρεσιών συνδέεται με την έλλειψη προσωπικού και πόρων, ζητώντας από την κεντρική διοίκηση ενίσχυση των δήμων. Σε πρόσφατη τοποθέτηση του Ιουλίου, ο Πελετίδης επέμεινε ότι οι ανάγκες της πόλης πρέπει να καλύπτονται με εργαζομένους του Δήμου και όχι με ιδιώτες.
- Τα 2,1 εκατ. ευρώ στο μικροσκόπιο
Εδώ βρίσκεται και η οικονομική διάσταση της υπόθεσης. Ο προϋπολογισμός των 2.107.853,52 ευρώ για έναν χρόνο δεν μπορεί να αξιολογηθεί απομονωμένα. Χρειάζεται σύγκριση με το πραγματικό κόστος της ίδιας υπηρεσίας όταν παρέχεται από τον Δήμο: μισθοδοσία, εξοπλισμός, καύσιμα, συντήρηση μηχανημάτων, υπερωρίες και διοικητική υποστήριξη.
Παράλληλα, μια σύμβαση με ιδιώτη μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στην άμεση κάλυψη αναγκών, χωρίς όμως να απαντά από μόνη της στο διαχρονικό ζήτημα της στελέχωσης των δημοτικών υπηρεσιών.
Γι’ αυτό και η πολιτική συζήτηση δεν θα κριθεί μόνο από το εάν υπάρχει ανάγκη παρέμβασης στο πράσινο. Θα κριθεί από το εάν η συγκεκριμένη επιλογή είναι προσωρινή λύση επιχειρησιακής ανάγκης ή αλλαγή κατεύθυνσης στη λειτουργία του Δήμου.
Συνολικά…
Η αντιπαράθεση Πελετίδη – Σβόλη για τις υπηρεσίες πρασίνου έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας ευρύτερης συζήτησης για τον ρόλο των δήμων στη σύγχρονη αυτοδιοίκηση. Από τη μία βρίσκεται η πολιτική δέσμευση για ισχυρές δημοτικές υπηρεσίες και περιορισμό της ιδιωτικής εμπλοκής. Από την άλλη, η ανάγκη να λειτουργεί καθημερινά ένας μεγάλος δήμος, ακόμη και όταν οι διαθέσιμοι πόροι δεν επαρκούν.
Η σύμβαση των 2,1 εκατ. ευρώ δημιουργεί, συνεπώς, δύο διαφορετικά επίπεδα ελέγχου: το πολιτικό, που ήδη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, και το οικονομικό, όπου θα πρέπει να αποδειχθεί με συγκεκριμένα στοιχεία εάν η επιλογή του ιδιώτη είναι αποτελεσματική και συμφέρουσα.
Το κρίσιμο πλέον δεν είναι μόνο ποιος θα κερδίσει τη δημόσια αντιπαράθεση, αλλά ποια λύση θα αποδειχθεί καλύτερη για την πόλη και τους δημότες.
