ΕΛΑΣ-Τσίπρας: Η επιστροφή του φορολογικού εφιάλτη και το φάντασμα του 2015

Όταν οι αριθμοί μετατρέπονται σε συνθήματα, η οικονομία γίνεται επικίνδυνο πολιτικό παιχνίδι.
Κοινωνικός ασυκχρονισμός: Όταν η πραγματικότητα γίνεται ανεπιθύμητη και το ψέμα παρηγοριά

Οι άνθρωποι επιλέγουν συχνά αφηγήσεις που τους προσφέρουν ψυχολογική ασφάλεια αντί για εκείνες που αντανακλούν την πραγματικότητα. Οι άνθρωποι δεν αγαπούν πάντα την αλήθεια. Αγαπούν περισσότερο την ασφάλεια. Και πολλές φορές η αλήθεια απειλεί την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, τις επιλογές τους ή τις συλλογικές τους ταυτότητες.αυτογνωσίας και η δυσκολία αντιμετώπισης πραγματικών προβλημάτων.
Η Επιστροφή του Τσίπρα και η «Αγορά της Συλλογικής Λήθης»…

Η μεγαλύτερη πολιτική επιτυχία δεν είναι να αλλάξεις το παρελθόν σου. Είναι να πείσεις μια κοινωνία ότι αυτό που θυμάται δεν συνέβη ποτέ ή ότι συνέβη ακριβώς αντίστροφα.
Αλέξης Τσίπρας: Ο αντισυστημικός του συστήματος επέστρεψε με νέο λογότυπο

«Η διακήρυξη καταγγέλλει το ίδιο πολιτικό μοντέλο που ο Τσίπρας υπηρέτησε και εξέφρασε ως πρωθυπουργός.»
Η Καρυστιανού, η οργή των Τεμπών και το νέο κόμμα της πολιτικής αποσταθεροποίησης

Η οργή γεννά πολιτικά ρεύματα· η Ιστορία όμως δείχνει πως σπάνια αρκεί για να τα κρατήσει ζωντανά.
Ο πατριωτισμός ως λαϊκιστική ρητορική: Η περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά

Η αντιπαραβολή λόγων και κυβερνητικής πρακτικής αναδεικνύει τον πατριωτισμό ως εργαλείο πολιτικής ρητορικής και όχι ως σταθερή θεσμική ευθύνη στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Αλέξης Τσίπρας: Επιστροφή στον λαϊκισμό με «πατριωτική εισφορά» και παλιές συνταγές

Ο Αλέξης Τσίπρας επενδύει ξανά στον λαϊκισμό, επιχειρώντας πολιτική επιστροφή μέσω αντικαπιταλιστικής ρητορικής και κοινωνικής αγανάκτησης.
Η κοινωνία της άρνησης: όταν το ψεύδος γίνεται ταυτότητα

Η άρνηση της πραγματικότητας δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική στάση, αλλά ένα βαθύ κοινωνικό σύμπτωμα. Αντανακλά την αδυναμία διαχείρισης της διάψευσης, τον φόβο απώλειας ταυτότητας και την ανάγκη διατήρησης ψυχολογικής ισορροπίας μέσω αφηγημάτων.
Αλέξης Τσίπρας: Πολιτικός αμοραλισμός, λαϊκισμός και το κόστος της διακυβέρνησης

Η εξουσία ως αυτοσκοπός: όταν η πολιτική ρητορική υπερισχύει της πραγματικότητας, το κόστος μετακυλίεται στην κοινωνία.