Σύνοψη: Η θέση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών σχετικά με την πρόταση για καθιέρωση 4ήμερης εργασίας (35ωρο) εστιάζει στην ανάγκη τεκμηριωμένου διαλόγου και αξιολόγησης δεδομένων πριν από κάθε αλλαγή στο εργασιακό πλαίσιο. Το ΕΕΑ επισημαίνει ότι η ελληνική αγορά εργασίας αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, υψηλό λειτουργικό κόστος και περιορισμένη παραγωγικότητα, γεγονότα που καθιστούν δύσκολη την οριζόντια εφαρμογή του μέτρου. Παράλληλα, τονίζεται ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων και των συλλογικών συμβάσεων. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι το 35ωρο δεν αποτελεί κυρίαρχο ευρωπαϊκό μοντέλο, ενώ ακόμη και σε χώρες εφαρμογής του υπάρχουν εξαιρέσεις. Συνεπώς, οποιαδήποτε μεταρρύθμιση πρέπει να προσαρμόζεται στις πραγματικές ανάγκες της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.
————
Η ανακοίνωση του ΕΕΑ
«ΕΕΑ για την πρόταση 4ημερης εργασίας: Να δρούμε σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας»
Η πρόσφατη πρόταση για καθιέρωση 4ήμερης εργασίας (35ωρο) έχει γίνει αφορμή για μία ευρύτερη συζήτηση γύρω από τα εργασιακά.
Η θέση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών είναι ότι για να είναι και ουσιαστικός αυτός ο δημόσιος διάλογος για τόσο σοβαρά ζητήματα, είναι ανάγκη να έχουν προηγηθεί μελέτες, ανάλυση δεδομένων και κυρίως να έχουν ληφθεί υπόψη οι θέσεις και των άμεσα ενδιαφερομένων.
Η συγκεκριμένη πρόταση διατυπώνεται σε μια περίοδο με σημαντικές ελλείψεις στην αγορά εργασίας και αυξημένο λειτουργικό κόστος για τις επιχειρήσεις, ενώ παράλληλα παραγνωρίζει τον θεσμικό ρόλο των κοινωνικών εταίρων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων μέσω των ΣΣΕ.
Η διεθνής εμπειρία δεν αναδεικνύει το 35ωρο ως κυρίαρχο μοντέλο στην Ευρώπη. Αντίθετα, σε περιβάλλοντα χαμηλής ανάπτυξης ή έλλειψης εργατικού δυναμικού, η μείωση του χρόνου εργασίας τείνει να αυξάνει το κόστος λειτουργίας και να επιβαρύνει την παραγωγική διαδικασία. Ακόμη και σε χώρες όπου εφαρμόστηκε, όπως η Γαλλία, έχουν θεσπιστεί εξαιρέσεις που επιτρέπουν υπέρβαση του 35ώρου.
Για την ελληνική οικονομία, με υψηλές φορολογικές επιβαρύνσεις, αυξημένο κόστος, γραφειοκρατία, περιορισμένη χρηματοδότηση και έλλειψη προσωπικού, η οριζόντια εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου δεν θεωρείται ρεαλιστική. Τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Η αύξηση του κόστους, χωρίς αντίστοιχη άνοδο της παραγωγικότητας, μετακυλίεται στις τιμές και πλήττει ιδιαίτερα τη βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων.
Η μοναδική περίπτωση που θα μπορούσε να έχει κάποιες πιθανότητες υλοποίησης μία τέτοια πρόταση είναι μόνο σε έναν περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων και ύστερα από διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και κυρίως με σεβασμό στον ρόλο των κοινωνικών εταίρων.
Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε και να προχωρήσουμε στην εφαρμογή οποιασδήποτε παρέμβασης αν προηγουμένως δεν έχουμε υπολογίσει με ακρίβεια τις συνέπειες που θα έχει για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την ελληνική οικονομία.
Συνολικά…
Η τοποθέτηση του ΕΕΑ αναδεικνύει την ανάγκη ρεαλιστικής προσέγγισης σε κάθε συζήτηση για τον χρόνο εργασίας. Σε μια οικονομία όπως η ελληνική, όπου οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τον βασικό κορμό της απασχόλησης, κάθε θεσμική αλλαγή πρέπει να συνεκτιμά το κόστος, την παραγωγικότητα και τις πραγματικές δυνατότητες εφαρμογής. Η οριζόντια υιοθέτηση του 35ωρου, χωρίς εξειδικευμένες μελέτες και χωρίς συμφωνία των κοινωνικών εταίρων, ενδέχεται να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα επιδιώκει να επιλύσει. Η ανάγκη για κοινωνικό διάλογο, προσαρμοσμένες λύσεις και ευελιξία ανά κλάδο αναδεικνύεται ως καθοριστικός παράγοντας για τη βιωσιμότητα της αγοράς εργασίας και της επιχειρηματικότητας στη χώρα.
