28 Απριλίου, 2026 09:02

Προάγγελος μελλούμενων στην Τουρκία… ή «ευσεβείς πόθοι»…; Αμερικανός αναλυτής προσδιορίζει την τύχη του Ερντογάν και του καθεστώτος του

Μοιραστείτε την ανάρτηση:

Παρά την αντίληψη της Τουρκίας περί «Γαλάζιας Πατρίδας», το τουρκικό ναυτικό δεν θα επιβιώσει την πρώτη ημέρα της σύγκρουσης. Η Μαύρη Θάλασσα, η Μεσόγειος και το Αιγαίο θα γίνουν νεκροταφεία για χιλιάδες Τούρκους ναύτες.

Όπως και οι οπαδοί του Χίτλερ, οι ακόλουθοί του Ερντογάν μιλούν για την ισχύ της Τουρκίας. Σίγουρα, η Τουρκία και οι πληρεξούσιοί της τα πήγαν καλά απέναντι σε πιο ελαφρά οπλισμένες ομάδες, στη Συρία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Οι ισχυρισμοί περί τουρκικής ισχύος καταρρέουν λόγω της αδυναμίας της να τερματίσει την παρουσία του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK) και τον αποτελεσματικό έλεγχο της ορεινής περιοχής κατά μήκος και ακόμη και εντός των συνόρων της Τουρκίας, παρά τους ισχυρισμούς για τη διάλυση της ομάδας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ θα χρειαστούν λιγότερο από 48 ώρες για να ελέγξουν τον εναέριο χώρο της Τουρκίας σε περίπτωση που ξεσπάσει κάποια ανοιχτή σύγκρουση.

——————–

O Μάικλ Ρούμπιν διερωτάται: Θα έχει η Τουρκία τη δική της «Επιχείρηση Βαλκυρία»; Θα υπάρξει ο Τούρκος στρατιωτικός που θα σταθεί όρθιος και θα βάλει την βόμβα στον ισλαμιστή Ερντογάν; (πρωτότυπος τίτλος)

του Μάικλ Ρούμπιν* (Michael Rubin), Hellas Journal – Ουάσιγκτον

Στις 20 Ιουλίου 1944, Γερμανοί αξιωματικοί προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον Αδόλφο Χίτλερμε μια βόμβα μέσα σε χαρτοφύλακα.

Ο Συνταγματάρχης Κλάους φον Στάουφενμπεργκ, αρχηγός του γερμανικού Eφεδρικού Στρατού, τοποθέτησε τη βόμβα σε μια αίθουσα συνεδριάσεων. Στόχος του ήταν να σώσει τη Γερμανία από την αναπόφευκτη ήττα της.

Η ροή του πολέμου είχε ήδη αλλάξει. Ο Χίτλερ μπορεί να μην αποδεχόταν την πραγματικότητα, αλλά οι πατριώτες Γερμανοί μπορούσαν.

Ενώ η βόμβα τραυμάτισε ελαφρά τον Χίτλερ επειδή ένα τεράστιο δρύινο τραπέζι συνεδριάσεων εξέτρεψε το μεγαλύτερο μέρος της έκρηξης, το σχέδιο με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Βαλκυρία απέτυχε. Και οι τρεις πέθαναν στο εκτελεστικό απόσπασμα την επόμενη μέρα.

Σήμερα, η ιστορία θυμάται καλά τους συνωμότες της Βαλκυρίας. Ο φον Στάουφενμπεργκ ήταν πατριώτης. Είχε βαθιά εθνικιστική και στρατιωτική καταγωγή.

Ο συνάδελφός του συνωμότης και στρατηγός Πεζικού Φρίντριχ Όλμπριχτ είχε υπηρετήσει και τιμήθηκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και η οικογένειά του δεν είχε στρατιωτική παράδοση.

Ο Υποστράτηγος Χένινγκ φον Τρέσκοφ, αντίθετα, προερχόταν από μια οικογένεια με στρατιωτική παράδοση 300 ετών.

Ενώ τόσοι άλλοι γύρω από τον Χίτλερ έτρεφαν προσωπικές αμφιβολίες, αλλά παρέμεναν σιωπηλοί χάριν  της εξουσίας και των προνομίων, ο φον Στάουφενμπεργκ, ο Όλμπριχτ και ο φον Τρέσκοφ έβαζαν τη χώρα πάνω απ’ όλα.

Η Τουρκία και η ιστορία που δεν επαναλαμβάνεται, αλλά κάνει… ομοιοκαταληξίες

Συχνά αποδίδεται στον Αμερικανό μυθιστοριογράφο Μαρκ Τουέιν ο αφορισμός, «Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά συχνά κάνει ομοιοκαταληξία». Έτσι συμβαίνει και με την Τουρκία.

Ο τουρκικός στρατός έχει μια μακρά και αξιέπαινη ιστορία. Ακόμα και σήμερα, πολλοί Τούρκοι απαντούν σε ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο της χώρας στο ΝΑΤΟ επισημαίνοντας τις τουρκικές ενέργειες κατά τη διάρκεια του Κορεατικού πολέμου 1950-1953, και ιδιαίτερα τον κρίσιμο ρόλο του τουρκικού αποσπάσματος κατά τη διάρκεια της Μάχης του Γουαγουόν.

  • Πολλοί Τούρκοι αποδίδουν επίσης τιμή στον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και τον στρατό για την παρεμπόδιση των ευρωπαϊκών σχεδίων για τη διχοτόμηση της Ανατολίας μετά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Μια τέτοια θεοποίηση του παρελθόντος του τουρκικού στρατού είναι παρόμοια με τον τρόπο που πολλοί Πρώσοι και παραδοσιακοί Γερμανοί αξιωματικοί θα υπερασπίζονταν την κληρονομιά των παραδόσεων του γερμανικού στρατού ενάντια στους Ναζί οι οποίοι εκκαθάρισαν τον στρατό εκ των έσω.

Η δικτατορία του Ερντογάν και οι ομοιότητες με τον Χίτλερ

Η δικτατορία του Ερντογάν στην Τουρκία έχει πλέον διαρκέσει σχεδόν διπλάσια από αυτή του Χίτλερ στη Γερμανία.

Όπως ακριβώς το καθεστώς του Χίτλερ ξεκοίλιασε τον γερμανικό στρατό και οδήγησε τη Γερμανία σε έναν γκρεμό προς την εθνική καταστροφή, έτσι κάνει και ο Ερντογάν το ίδιο τόσο στον τουρκικό στρατό όσο και στην ίδια τη χώρα.

Διαδοχικά δόλια σχέδια και ένα πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016 που χρησιμοποιήθηκε από τον Ερντογάν όπως ο εμπρησμός του  Ράιχσταγκ από τον Χίτλερ, επέτρεψαν στον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας να αποκτήσει πλήρη έλεγχο του τουρκικού στρατού και να απομονώσει, αν όχι να φυλακίσει, τους περισσότερους επαγγελματίες.

Ενώ ο Ερντογάν υποστήριξε ότι η διείσδυση οπαδών του κάποτε συμμάχου του, Φετουλάχ Γκιουλέν, δικαιολογούσε τις εκκαθαρίσεις, τα γεγονότα υποδηλώνουν ότι ο Ερντογάν προσπάθησε αντ’ αυτού να απομονώσει όσους έχουν εμπειρία στο ΝΑΤΟ ή απλώς όσους ενσάρκωναν το πιο λαϊκό και εθνικιστικό πνεύμα του παραδοσιακού στρατού της Τουρκίας.

Με το τουρκικό Γενικό Επιτελείο στο τσεπάκι του, ο Ερντογάν οδηγεί την Τουρκία στην καταστροφή. Είτε πρόκειται για την ανάπτυξη F-16 στη βόρεια Κύπρο, είτε για την απόφαση να φιλοξενήσει τη Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη, είτε για την πιο συγκαλυμμένη υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χεζμπολάχ, ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας σέρνει την Τουρκία σε σύγκρουση.

Όπως έμαθε καλά ο εκλιπών Ανώτατος Ηγέτης Αλί Χαμενεΐ, είναι λίγες οι φορές που μια χώρα μπορεί να ψάλλει «Θάνατος στην Αμερική» ή «Θάνατος στο Ισραήλ» πριν η επίγνωση της άμεσης απειλής ωθήσει τα θύματα της τρομοκρατικής ρητορικής  στο συμπέρασμα ότι ο Ρουβίκωνας έχει ξεπεραστεί.

Κάθε έντιμος Τούρκος αναλυτής γνωρίζει τι θα συμβεί στη συνέχεια.

Το σενάριο της σύρραξης…

Παρά την αντίληψη της Τουρκίας περί «Γαλάζιας Πατρίδας», το τουρκικό ναυτικό δεν θα επιβιώσει την πρώτη ημέρα της σύγκρουσης. Η Μαύρη Θάλασσα, η Μεσόγειος και το Αιγαίο θα γίνουν νεκροταφεία για χιλιάδες Τούρκους ναύτες.

Όπως και οι οπαδοί του Χίτλερ, οι ακόλουθοί του Ερντογάν μιλούν για την ισχύ της Τουρκίας. Σίγουρα, η Τουρκία και οι πληρεξούσιοί της τα πήγαν καλά απέναντι σε πιο ελαφρά οπλισμένες ομάδες, στη Συρία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Οι ισχυρισμοί περί τουρκικής ισχύος καταρρέουν λόγω της αδυναμίας της να τερματίσει την παρουσία του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK) και τον αποτελεσματικό έλεγχο της ορεινής περιοχής κατά μήκος και ακόμη και εντός των συνόρων της Τουρκίας, παρά τους ισχυρισμούς για τη διάλυση της ομάδας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ θα χρειαστούν λιγότερο από 48 ώρες για να ελέγξουν τον εναέριο χώρο της Τουρκίας σε περίπτωση που ξεσπάσει κάποια ανοιχτή σύγκρουση.

Το TAI TF Kaan της Τουρκίας είναι περισσότερο θεωρητικό παρά πραγματικό.

Τα F-16 που πετάει η Τουρκία και οποιαδήποτε μελλοντικά F-35 απλά δεν θα λειτουργήσουν.

Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ της επίθεσης που αντιμετωπίζει τώρα το Ιράν και αυτής που μπορεί να αντιμετωπίσει η Τουρκία στο μέλλον είναι ότι δεν υπάρχουν αμερικανικές βάσεις εντός του Ιράν.

Ένα F-16 που θα απογειωθεί από το Ιντσιρλίκ θα χρειαστεί λιγότερο από 20 λεπτά για να εξαλείψει την κατοικία του Ερντογάν στην Άγκυρα.

Οι αμερικανικές και ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες πιθανότατα παρακολουθούν ήδη τις κινήσεις των Ερντογάν, της συζύγου Εμινέ, των υιών Μπουράκ και Μπιλάλ Ερντογάν, του Χακάν Φιντάν, του Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, του Ιμπραήμ Καλίν, του Σουλεϊμάν Σοϊλού, μεταξύ άλλων.

Αυτοί και οι οικογένειές τους δεν θα επιβιώσουν τα πρώτα λεπτά της σύγκρουσης. Ούτε ο κάποτε συνεργάτης του,  Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου είναι ο Αλί Λαριτζανί της χώρας του. Η στρατιωτική υποδομή της Τουρκίας θα υποφέρει πολύ.

Οι Τούρκοι μπορεί να κάνουν νταϊλίκια απέναντι σε τέτοια σενάρια ή αναλύσεις και μάλιστα μπορεί να προσπαθήσουν να αποφύγουν την αντιμετώπιση του ζητήματος με λογοκρισία.

Οι κομπασμοί στο διαδίκτυο θα αυξηθούν, αλλά μάλλον θα δείχνουν φόβο,  η ρητορική τους θα αντικατοπτρίζει μόνο την ορθότητα των επιχειρημάτων κατά της Τουρκίας, ενώ επίσης θα καταδεικνύει με παράξενο τρόπο τη σεξουαλική απογοήτευση και σύγχυση όσων βρίσκονται στους κύκλους του Ερντογάν και του Καλίν.

Μια γενιά Τούρκων στρατιωτικών ηγετών θα μπορούσε να είχε μεσολαβήσει για να προστατεύσει τους θεσμούς της Τουρκίας.

Ο Γιασάρ Μπουγιουκανίτ ενέδωσε στον εκβιασμό και ο Ερντογάν προσέλαβε τον Χουλουσί Ακάρ και τον Γιασάρ Γκιουλέρ με μεγαλοπρέπεια και την ψευδαίσθηση της εξουσίας.

Ωστόσο, υπάρχουν πατριώτες στον τουρκικό στρατό, αυτοί που νοιάζονται περισσότερο για την πατρίδα παρά για τα χρήματα ή τα προνόμια.

Πολλοί μπορεί να εξακολουθούν να είναι μεταξύ των βοηθών και συμβούλων με τους οποίους ο Ερντογάν ή ο Φιντάν συναντώνται τακτικά.

Το μέλλον της Τουρκίας ως ένα σταθερό και έντιμο έθνος που ευημερεί, πιθανότατα απαιτεί να σηκωθεί κάποιος πάνω και να αφήσει τον χαρτοφύλακα.

Όποιος το κάνει αυτό θα μείνει στην ιστορία της Τουρκίας ως ένας από τους μεγαλύτερους πατριώτες της χώρας, κάποιος που άλλαξε τον δρόμο της προς την καταστροφή.

Θα πρέπει να θυμούνται να αποφεύγουν τυχόν δρύινα τραπέζια.

Για να δείτε το κείμενο του άρθρου στα αγγλικά, κάντε κλικ εδώ…

——————-

*Ο Michael Rubin είναι διευθυντής ανάλυσης πολιτικής στο Middle East Forum και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute.

Πηγή: hellasjournal.com

Σχετικά Θέματα

Σημαντικά θέματα που πρέπει να δεις

Ιδέες και Προτάσεις!

Προτεινόμενα άρθρα
ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Δεσ Ακόμη
Κύλιση στην κορυφή

Φόρμα Καταγγελίας