Διακόσια άτομα τα οποία, έπαιζαν «έχοντας εξασφαλίσει μανδύα νομιμότητας», μέσω 10 περίπου συστηματικών στοιχηματικών εταιρειών παροχής τυχερών παιγνίων μεγάλα χρηματικά ποσά, αγνώστου προέλευσης, που πλέον βρίσκονται στο μικροσκόπιο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, καθώς με συγκεκριμένες μεθόδους κατάφερναν επί της ουσίας να περνούν κάτω από το ραντάρ του νόμου, νομιμοποιώντας επί της ουσίας χιλιάδες ευρώ.
Ανάμεσά τους, υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως διευθυντές υπουργείων και άλλων δημοσίων οργανισμών, οι οποίοι έπαιζαν μέσω των 10 στοιχηματικών εταιρειών παροχής τυχερών παιγνίων χρηματικά ποσά που έφταναν ακόμη και το ένα εκατ. ευρώ ορισμένες φορές, προκειμένου να νομιμοποιήσουν το αδήλωτο (μαύρο) χρήμα.
Ήδη, με εντολή του προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη τα 200 αυτά πρόσωπα ελέγχονται από στελέχη της Αρχής τα οποία συγκρίνουν τις φορολογικές δηλώσεις τους, με τα μεγάλα ποσά που τζογάριζαν.
Σύμφωνα με πληροφορίες το συνολικό ποσό που εντόπισε η Ανεξάρτητη Αρχή υπό τον επικεφαλής της, επίτιμο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπο Βουρλιώτη, αγγίζει το ένα εκατομμύριο ευρώ, ενώ μεταξύ των προσώπων που ελέγχονται περιλαμβάνονται ανώτατοι υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως είναι διευθυντές υπουργείων, δημοσίων υπηρεσιών, οι οποίοι δεν μπορούν να δικαιολογήσουν από τα νόμιμα εισοδήματά τους τα χρήματα που έπαιζαν σε στοιχηματικές εταιρείες.
Όπως έγινε γνωστό, έπειτα από πολύμηνη έρευνα εξειδικευμένων στελεχών της Αρχής, αποκαλύφθηκε τεράστια νομική «τρύπα» που επέτρεπε σε κυκλώματα να ξεπλένουν μαύρο χρήμα μέσω του νόμιμου στοιχηματισμού, επωφελούμενοι τα νομικά κενά που υπάρχουν.
Το ξέπλυμα μαύρου χρήματος γινόταν μέσω περίπου δέκα συστημικών εταιρειών παροχής τυχερών παιγνίων, οι οποίες χρησιμοποιούν ως πράκτορες-εισπράκτορες ιδιοκτήτες καταστημάτων που δεν έχουν καμία σχέση με τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τα τυχερά παίγνια.
Υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι στο κάδρο για ξέπλυμα μέσω στοιχηματικών: 200 παίκτες, 10 εταιρίες, 1 εκατ. ευρώ
Πώς ξέπλεναν εκατομμύρια μέσα από… ψιλικατζίδικα και μίνι μάρκετ.
Με βάση τις υπόνοιες για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος ο Χαράμπος Βουρλιώτης προχώρησε άμεσα στις αναγκαίες ενέργειες κλείνοντας το δρόμο της νομιμοποίησης χρημάτων που ελέγχεται η νομιμότητα της κτήσης τους. Η Αρχή μόλις εντόπισε τα 200 αυτά πρόσωπα, που με την εφαρμογή αυτού του σχεδίου κατάφερναν να ξεφεύγουν από το δίχτυ του ελέγχου, ξεκίνησε να σκιαγραφεί το οικονομικό προφίλ καθενός συγκρίνοντας τις φορολογικές δηλώσεις τους με τα μεγάλα ποσά που τζογάριζαν.
Ακολούθησε η διενέργεια ενδελεχούς, μεθοδικής και πολύμηνης έρευνας από το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό της Αρχής, που κατάφερε τελικά όχι μόνο να «φωτίσει» τις άγνωστες πτυχές της υπόθεσης, αλλά κα να κλείσει μια τεράστια τρύπα που επέτρεπε σε κυκλώματα, που φέρεται να ξεπλένουν μαύρο χρήμα μέσω του νόμιμου στοιχηματισμού, επωφελούμενοι το νομικό κενό που υπάρχει.
Η Αρχή ενημέρωσε σχετικά για την συγκεκριμένη παικτική πρακτική που οδηγεί στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος την «Επιτροπή Εποπτείας Ελέγχου Παιγνίων», η οποία είναι αρμόδια για την εποπτεία και τον έλεγχο των τυχερών παιγνίων γενικά για τις δικές της ενέργειες. Συγκεκριμένα, με βάση πληροφορίες, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος γινόταν μέσω δέκα περίπου συστημικών εταιρειών παροχής τυχερών παιγνίων, οι οποίες χρησιμοποιούν ως πράκτορες-εισπράκτορες ιδιοκτήτες καταστημάτων που δεν έχουν καμία σχέση με τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τα τυχερά παίγνια, όπως είναι ψιλικατζίδικα, μίνι μάρκετ και πρατήρια υγρών καυσίμων. Στους πράκτορες-εισπράκτορες τα χρήματα κατατίθεντο από τους παίκτες σε μετρητά και ήταν απροσδιόριστης προέλευσης. Τα χρηματικά ποσά αρχικά κατατίθεντο σε παικτικούς λογαριασμούς, οι οποίοι στην συνέχεια μεταφέρονταν σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, κ.λπ. και ντύνονταν έτσι με τον μανδύα της νομιμοφάνειας.
Πώς έστησαν την κομπίνα – Τα βήματα που έδειξαν το ξέπλυμα
Συγκεκριμένα, οι πελάτες -παίκτες αρχικά άνοιγαν λογαριασμό σε νόμιμες εταιρείες παροχής τυχερών παιγνίων μέσω διαδικτύου και ελάμβαναν έναν μοναδικό κωδικό της συγκεκριμένης εταιρείας, μέσω του οποίου μπορούσαν να καταθέσουν στον λογαριασμό αυτό απευθείας χρήματα.
Στη συνέχεια επισκέπτονταν τα καταστήματα-πρακτορεία των εταιρειών παροχής τυχερών παιγνίων που παρείχαν τη σχετική «διευκόλυνση» (ψιλικατζίδικα, μίνι-μάρκετ, κ.λπ.) και παρέδιδαν χρήματα σε μετρητά, τα οποία πιστώνονταν στον λογαριασμό που είχαν ανοίξει στις εταιρείες παροχής τυχερών παιγνίων, χρησιμοποιώντας τον μοναδικό κωδικό που είχαν.
Έτσι, με εντολή του παίκτη, το διαθέσιμο υπόλοιπο, στο οποίο είχαν ενσωματωθεί και τα κεφάλαια που δεν είχε διακριβωθεί η προέλευση και η νομιμότητά τους, μεταφερόταν στον αρχικά νομίμως δηλωθέντα τραπεζικό λογαριασμό τους, οδηγώντας ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό το ξέπλυμα και των ύποπτων κεφαλαίων, που η κατάθεσή τους γινόταν σε μετρητά.
Δηλαδή, αυτά τα δήθεν «παιζόμενα» ποσά, αναμειγνύονταν με τα νόμιμα κεφάλαια που είχαν οι τζογαδόροι στους τραπεζικούς λογαριασμούς, στις πιστωτικές κάρτες κ.λπ. και εμφανίζονταν ως στοιχηματική και μάλιστα κερδοφόρα δραστηριότητα, η οποία φυσικά ήταν «μαϊμού» και προσχηματική.
