Θα επιβιώσει ο ΛΙΑΤΟΣ ΜΑΣ…; Μία ιστορία «ευθύνης» και διανομής αποταμιευτικού κεφαλαίου που αποτελεί κοινοκτημοσύνη.
Το σημαντικό για τον ΛΙΑΤΟ ΜΑΣ, είναι ότι βρίσκεται πλέον μόνος… Ο Υπουργός ΤΟΥ, τον εγκατέλειψε άγαρμπα, ούτε καν διακριτικά, ο δεύτερος Υπουργός δεν θέλει να τον δει, οι μέχρι τώρα κολλητοί του δημόσιοι λειτουργοί, αποφεύγουν να τον δουν, ο «Σβαντίδης» αρρώστησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο Ανάργυρος ο Δρυοκολάπτης, αρνείται να βγει στο τηλέφωνο και ο Γιώργος ή George, ο και αρπακτικό, την έχει κάνει με μικρά πηδηματάκια, μην τον πάρουν τίποτα σκάγια και χρειασθεί να νοσηλευτεί στο ξύλινο εδώλιο της «ΜΕΘ» της τυφλής θεότητας…
——————-
Και οι τέσσερεις είναι μοναδικοί ο καθένας με το στιλ και τον τρόπο του, με την ιδιαιτερότητα να είναι και οι τέσσερεις «Mega-Lamogia»… χαρακτηρισμός που εξηγεί και επεξηγεί το πάθος τους για την ανάπτυξη με δημόσιους, δημοτικούς ή και κοινής συλλογικής ιδιοκτησίας πόρους.
Αν ρωτάτε ποια «ανάπτυξη»… φυσικά νοείται η αυστηρώς προσωπική, αφού ο αγώνας τους, τόσο με φυσική όσο και πνευματική εργασία, αξίζει της ανταμοιβής τους, πολύ καλής μάλιστα για την προσπάθεια που καταβάλουν… Μην αδικηθούν άλλωστε και περιπέσουν σε καταστάσεις κατάθλιψης, κοινωνικού και οικονομικού τύπου μάλιστα…
Ας του δούμε, όμως, με την σειρά…
…Λιάτος ο μέγας, ο επονομαζόμενος και Πρόεδρος…
Πώς λέμε… Κουλιάτος, Σουλιάτος, Φουλιάτος, Πουλιάτος, Ρουλιάτος, κλπ, τα επίθετα αυτά έχουν ομοιοκαταληξία, αλλά καμία σχέση με τον δικό μας «Λιάτο»… που αν μη τι άλλο, είναι πλέον τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα κομψός ή καλύτερα παράταιρα κομψευόμενος, -έρως ανήκατε… γαρ..- και όχι μόνο…
Βέβαια, επί προσωπικού ισχύει το «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα…», αν και όταν πρόκειται για λεηλάτηση δημόσιας κοινοκτημοσύνης χρήματος, δεν υπάρχει τίποτα «προσωπικό» για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε… Εξάλλου, τι ζητάει ένα γέροντας γυμνοσάλιαγκας, από ένα ξεπεταρούδι μικρό θηλυκό τζιτζικάκι, εκ Γεωργίας… και τι χρήμα ξοδεύει για πάρτι του… ερώτημα που δεν χρίζει απάντησης…
Το mersede… ως φετίχ πλούτου και εξουσίας
Το πάθος του «Λιάτου» μας, τα mersede… και φυσικά, όχι τα ταπεινά, αλλά εκείνα τα μεγάλα, το επιβλητικά και πολυτελή που «μαρτυρούν», έστω και με πλαστά στοιχεία, πλούτο, εξουσία και ισχύ, πολιτική και οικονομική, των κατόχων τους… Έτσι και ο ….Λιάτος μας… άλλαξε το πεπαλαιωμένο και ταπεινό mersede… με ένα νέο «υπουργικού» μεγέθους και προβολής, πάλι mersede… με το οποίο περιφέρει την μουτσούνα του, επιδεικνύοντας την ως καλλίπυγο δείγμα ανδρός που ξεχειλίζει βαρβατίλα, -αν και που να την βρει ο έρμος ο Λιάτος μας πλέον, μαραμένο σύκο αν και το προσπαθεί-, και υποτιθέμενη λάθρα οικονομική ισχύ, συνδυασμός που έχει επιτυχία στις μικρής ηλικίας, -στα όρια της ανήλικης ζώνης-, μικρές κυρίες που αναζητούν μέντορα για την ζωή τους, με όλα τα έξοδα πληρωμένα, ακόμη και τα αναπτυξιακά κεφάλαια για τον λογαριασμό τους, τον τραπεζικό νοείται βεβαίως, βεβαίως…
Ισχύς μου… το χρήμα των επαγγελματιών συνοδοιπόρων μου…
Ο Λιάτος μας… είχε την φαεινή ιδέα να επενδύσει στις «παρέες», ακολουθώντας τις ρύσεις του σαββοπούλειου άσματος «Ιστορία γράφουν οι παρέες», και για όσους γνωρίζουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις δεν έχασε μέχρι πρότινος, αλλά αντίθετα κέρδισε πολλά, πάρα πολλά για τον τύπο και την δεδηλωμένης ποιότητας και μεγέθους ευφυΐα του…
Κατ’ αρχή γνώρισε, συναναστράφηκε και φωτογραφήθηκε με Υπουργούς, στους οποίους μάλιστα πούλησε πολιτική επιρροή, επικαλούμενος το πλήθος των συνοδοιπόρων τους που δήλωνε με έμφαση ότι μπορεί να τους οδηγεί όπου δει, έκρινε ο ίδιος… Κι επειδή λόγο χρονικών και άλλων συγκυριών, τα αποτελέσματα δικαίωναν τις υποσχέσεις του, είχε εξελιχθεί σε καθημερινό σχεδόν σύντροφο «δημόσιων» δηλώσεων…
Κοντά του τρία πολύ σημαντικά για την πορεία του πρόσωπα, δείγμα ανδρών που στο σύγχρονο οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι, κατατάσσονται στην ευγενή κατηγορία των «Λαμογιών»…. ή αν θέλετε των «Mega-Lamogion», ο Σβαντίδης, ο Ανάργυρος και ο Γιώργος, ναι για την περίπτωσή τους, μόνο το μικρό τους…
Πως είπαμε ποιο πριν, «Ιστορία γράφουν οι παρέες…», και ναι αυτοί οι δύο, στήριξαν, και υποστήριξαν το αναπτυξιακό πρόγραμμα, μάλλον όραμα καλύτερα του Προέδρου Λιάτου, ήταν όμως και αυτοί που μαζί με το άλλο «Mega-Lamogio», τον Ανάργυρο τον επονομαζόμενο χαϊδευτικά και δρυοκολάπτη, -λόγο της απαράμιλλης ικανότητας του να μυρίζει το χρήμα και να μην ορρωδεί έναντι ουδενός εμποδίου προκειμένου να το ενθυλακώσει-, κατάφεραν οι αθεόφοβοι να στείλουν τον «Λιάτοι» ΜΑΣ, στον προθάλαμο του Κριτή…
Φυσικά, η στήλη ζητά ταπεινά συγνώμη από τους αναγνώστες του παρόντος κειμένου, γιατί εκ παραδρομής, κατά την ορθή νεοελληνική έκφραση, δεν αναφέρθηκε εξ αρχής στην Προεδρική ιδιότητα του «Λιάτου»… και δεν έκανε καμία νύξη ή αναφορά στα οφέλη που αυτός προσκόμισε…
Ο Υπουργός, η εκπομπή, η εφημερίδα και τα «αποθεματικά» ως επενδυτικά επικοινωνιακά κεφάλαια…
Όπως, κάθε καλός οραματιστής στην σημερινή κοινωνία που έχει βάλει στόχο και σκοπό ζωής «να σώσει την κοινωνία» ή έστω αυτούς που θεωρεί σύντεχνους, χρειάζεται οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά κεφάλαια για να υλοποιήσει το όραμά του, ξεκινώντας πάντα από την οικονομική δωρεάν πάντα ρευστότητα, έτσι και ο Λιάτος μας, κατάφερε με τις ικανότητές του, να γίνει από ταπεινός και άσημος «λούτσος», λουστραδόρος του εαυτού του…
Σε όλα αυτά τον βοήθησε το «φοβερό και τρομερό» ένστικτό του να εντάξει στο παρεάκι του, τον «Σβαντίδη», τον «Ανάργυρο τον επονομαζόμενο δρυοκολάπτη» και τον «Γιώργο» γνωστό στους συντέχνους του ως αρπακτικό…
Εξουσία ήθελε ο Λιάτος μας και Προβολή βεβαίως για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του, βασικά όμως του εγώ του και τις εικόνας του, απωθημένο παιδιόθεν, -καταραμένε καθρέπτη, τίποτα δεν αφήνεις σε ψευδαισθήσεις-, και αφού κατάφερε και βρήκε ως Πρόεδρος κοινής ιδιοκτησίας και χρήσης κοινωνικοοικονομικά κεφάλαια, χάραξε την πορεία του, που έμελλε να τον φέρει μπροστά σε καταστάσεις καταξίωσης αλλά όχι μόνο…
Κι αυτό γιατί, όπως λέει ο σοφός λαός «στον πάτο του βαρελιού, πάντα κάθονται και κατακάθονται τα «σκατά» και μάλιστα με πολύ γλιστερές ιδιότητες…
Ας τα δούμε με την σειρά…
Ο «Σβαντίδης», εξαιρετικό δείγμα δημοσίου λειτουργού, με χαρακτηριστικό την εν δικαίω τήρηση νόμων γραπτών και ηθικών, -να φαντασθεί ο αναγνώστης, ότι ο ίδιος ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΔΙΟΡΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ-, του πρόσφερε, -άγνωστο αν υπήρξαν ανταλλάγματα για τις υπηρεσίες του-, την τεχνική, λογιστική, διαχειριστή πλήθους και νομικοφανή στήριξη, στην διαχείριση της «κομούνας», συγνώμη για τον όρο, νοείται από την στήλη της συντεχνίας, τα μέλη της οποίας είχαν την ευτυχία να εκλέξουν τον Λιάτο μας Πρόεδρο, και του οικονομικού αποθέματος που είχε συγκεντρωθεί ευγενώς…
Ο Ανάργυρος, ο επονομαζόμενος και Δρυοκολάπτης, πρόσφερε τα φώτα του και όχι μόνο, στην επικοινωνιακή και πολιτική καταξίωση του Λιάτου μας…. Εξάλλου τι Πρόεδρος μπορούσε να είναι χωρίς όχι μόνο την προβολή της εικόνας του, αλλά και της πολιτικής ειδικής επιρροής του με αντανάκλαση στο γενικό κοινωνικό πληθυσμό, κάτι απαραίτητο για τον «σύντροφο» υπουργό που αναδύθηκε στο «παεράκι» για το κουβέρνο και μόνο…
Ο Ανάργυρος, λοιπόν, αναδειχθείς σε πολύτιμο συνεργάτη του Λιάτου ΜΑΣ, έστησε ολόκληρη εκπομπή για την προβολή του οράματος του Λιάτου κυρίως όμως, της ανάδειξης και καθιέρωσης σε “premium” της εικόνας του… Κόστος, ψίχουλα κατά την λαϊκή έκφραση…. Σύμφωνα με τον τρέχοντα αστικό μύθο για την συγκεκριμένη περίπτωση, μόνο η αμοιβή του «Ανάργυρου, του επονομαζόμενου και δρυοκολάπτη» έφτανε στο ταπεινό ποσό των 2.000 ευρώ ανά ημίωρο τηλεοπτικής εκπομπής. Μόνη δέσμευση του Ανάργυρου, να συνομιλεί δημοσίως στο τηλεοπτικό γυαλί με τον Λιάτο μας, για όλα τα θέματα της «κομούνας» του και ενίοτε πολιτικώς για τον υπουργό που ήταν ενταγμένος στο παρεάκι τους εν αγνοία του ή και εν γνώση του…
Ο Γιώργος ή George, ο επονομαζόμενος στο συνάφι του και αρπακτικό, «άγιος» άνθρωπος κατά τα άλλα, είναι άλλη ιστορία, αν και διατείνεται ότι αντλεί κάλυψη πεπραγμένων από πολύ ψηλά του «κουβέρνου», θέση στην οποία έχει κατά τον ίδιο αστικό μύθο, στήριγμα με υψηλού επιπέδου «πνευματική συγγένεια»…
Αν και ο ίδιος δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς ότι έχει συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση, μοναδικός στόχος της καθημερινότητάς του, είναι το χρήμα και ο εύκολος, άκοπος και μη δημοσιοποιούμενος τρόπος απόκτησής του, είτε μέσω επίσημων καναλιών, είτε ανεπίσημων…
Στο παρεάκι του Λιάτου ΜΑΣ, εντάχθηκε ως υλοποιητής εντύπων δράσεων, αναλαμβάνοντας το εκδοτικό της εφημερίδας της «κομούνας» του Προέδρου, που την χρηματοδότησε με το αποθεματικό επενδυτικό κεφάλαιο που βρήκε. Μηδαμινό και στην συγκεκριμένη περίπτωση το κόστος αναπαραγωγής της «εφημερίδας» της Κομούνας του Λιάτου Μας, με τον για την περίπτωση αστικό μύθο να αναφέρει ότι στα ταμεία της οργάνωσης το χρεωστικό έγγραφο ανάφερε νούμερο περίπου οκτώ (8) φορές μεγαλύτερο του πραγματικού, πιθανόν για φορολογικούς και κυρίως άλλους λόγους…
Συνολικά, τα αποθεματικά κεφάλαια, -750.000 ευρώ κατά τον πρόσφατο αστικό μύθο, αν και άλλες μυθολογικές πηγές τα ανεβάζουν στα 1,5-2,0 εκατ. ευρώ-, που χρησιμοποιήθηκαν τελικά για την προβολή της εικόνας και της υποτιθέμενης πολιτικής επιρροής του Προέδρου Λιάτου, -ο ίδιος διατείνεται ότι όλα έγιναν για το καλό και το συμφέρον των μελών της «κομούνας»-, στην οποία τον ανέδειξαν Πρόεδρο για την διαχείριση των πραγμάτων που τα απασχολούν-, και όχι για τον ίδιο…
Κι ύστερα ήλθαν όχι οι μέλισσες, αλλά οι δηλητηριώδεις ΣΦΗΚΕΣ..
Φυσικά, όπως συμβαίνει με όλα τα μεγάλα δημόσια προσώπατα, ξαφνικά και από το πουθενά, μία παλιά αμαρτία, ήλθε στο φως και όχι μόνο… «Αμαρτία» του Λιάτου μας, αν και όχι μόνο δική του, αλλά προβλήθηκε σε αυτόν, ως μέλος της διοίκησης της «κομούνας», ως ο μόνος «επιζών»…
Το «πουγκί» των αποθεματικών κεφαλαίων…
Το «πουγκί» των αποθεματικών κεφαλαίων της «κομούνας, σφραγίσθηκε από την τυφλή θεότητα με τον ζυγό και το σπαθί, και η «κομούνα» ως οργάνωση συντέχνων, βρέθηκε εν μία νυκτί στον αέρα, χωρίς δυνατότητα να διαχειρισθεί, ούτε σεντς του ευρώ…
«Εύθικτος» ο Λιάτος ΜΑΣ, υπέβαλε σεμνώς την παραίτησή του, από Πρόεδρος προκειμένου να αναζητήσει και διεκδικήσει κατά μόνας την δικαίωσή του… κυρίως όμως να δώσει την σκυτάλη σε κάποιο διάδοχό του προκειμένου αυτός, είτε να δώσει λύση είτε να «φορτωθεί» το πρόβλημα με το αποθεματικό ταμείο της «κομούνας» των σύντεχνων…
Όπου φύγει φύγει ο διάδοχος…
Ο Διάδοχός, του στην θέση του Προέδρου, έκανε το μοιραίο λάθος να θελήσει να πιστοποιήσει ιδίοις όμασι το ταμείο… της «κουμούνας» των συντέχνων, προκειμένου να δώσει τις οδηγίες διαχείρισής του…
Με έκπληξη ή κατ’ άλλους με χαρά διαπίστωσε, ότι παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, ο απελθών Πρόεδρος, είχε εν τι σοφία του, μεριμνήσει ώστε να προχωρήσει σε πλήρη «αξιοποίηση» όλου του εναπομείναντος αποθεματικού κεφαλαίου της «κομούνας» των συντέχνων, και να μην αφήσει τίποτα ταμείο, αφού, όπως είχε κατά καιρούς ορθώς διατυπώσει στους σύντεχνούς του, κανείς άλλος πέραν αυτού δεν είχε την ικανότητα της σοφής και επικοινωνιακά συμφέρουσας αξιοποίησής του… Όχι θα τα άφηνε για τους άλλους… Μήπως θα ήξεραν πως θα τα «ξοδέψουν».
Κι ο διάδοχος Πρόεδρος…;
Κατέφυγε, σύμφωνα με πληροφορίες, στον νομικό συμπαραστάτη του, ο οποίος του είπε απλά και ξάστερα… «ή τον στέλνεις στην αρμόδια τυφλή θεότητα… ή σαν καλό παιδί προκειμένου να ελαττώσεις τις επιπτώσεις πάνω σου, απλώς πας στο σπίτι σου…»
Κι’αυτός την έκανε όχι με μικρά πηδηματάκια, κατά την λαϊκή έκφραση, αλλά τρέχοντας ποιο γρήγορα από τον νέο παγκόσμιο πρωταθλητή των 100 μέτρων…
Το λάθος του Διαδόχου του Λιάτου ΜΑΣ που θα πληρωθεί της μετρητοίς…
Ο διάδοχος του Λιάτου μας, δεν πληροφόρησε ορθώς τον σύμβουλό του για τα τεκταινόμενα που αφορούσαν την διοίκηση της «κομούνας» των συντέχνων…
Πρώτον ότι θα έπρεπε να προκηρύξει άμεσα νέες εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης των πραγμάτων και
Δεύτερον ότι είχε ως μέλος της διοίκησης «συνδιαχειριστεί» με τον μέγα Λιάτο τα αποθεματικά της «¨κομούνας» των συντέχνων…
Αποτέλεσμα, ο σύμβουλος δεν του έδωσε καμία πρόσθετη συμβουλή γι’αυτά και σύμφωνα με τους ειδικούς περί των πραγμάτων, αναμένεται κι αυτός να βρεθεί αντιμέτωπος στην Τυφλή Θεότητα…
Ο δεύτερος διάδοχος του Λιάτου ΜΑΣ, οι αναπόφευκτες εκλογές της «κομούνας» και τα «γλυκόλογα» του προς τα μέλη της…
Ο πρώτος στη σειρά διάδοχος στην Προεδρία του Λιάτου, όπως αναφέρετε στις σημειώσεις της στήλης, -βλέπε προηγούμενη παράγραφο-, παραιτήθηκε αυθωρεί και παραχρήμα, για να μην βρει στον βωμό θυσιών προς εξιλέωση του Προέδρου…
Στην θέση του οδηγήθηκε σαν άμωμο πρόβατο επί σφαγή, έτερο μέλος της διοίκησης της «κομούνας», αν και είτε λόγο εξαιρετικής ευφυΐας και αντίληψης των πραγμάτων δεν αντιλαμβάνεται τι αντιμετωπίζει, είτε συνειδητά και λόγο διαβεβαιώσεων ακολουθεί τις οδηγίες του Λιάτου ΜΑΣ…
Και παρόλο που οι εκλογές στο σωματείο της «Κομούνας» έχουν ήδη ξεφύγει κατά 6 τουλάχιστον μήνες, προς το παρόν τιρεί την «σιωπή της παρθένας», ακολουθώντας τα νάματα του Λιάτου… Πιθανό πιστεύει τα ευαγγελικά «περί αθωότητας των παρθένων» που του σιγοψέλνει ο Λιάτος σε καθημερινή βάση…
Ο ίδιος, ο πεφωτισμένος Λιάτος ασκεί στην πράξει πλέον σε καθημερινή βάση, επί προσωπικού τα καθήκοντα του διαφωτιστή και ταυτόχρονα υβριστή, σε όσα μέλη της «κομούνας» εμμένουν και επιμένουν να αναζητούν τον ευαγγελικό λόγο της αλήθειας για την τύχη του «αποθεματικού κεφαλαίου» της οργάνωσής τους. Οι απειλές μάλιστα προς αυτούς, φθάνουν όριο της αποβολής από την «κομούνα» και όσα οφέλη, επαγγελματικά και προσωπικά αυτή προσφέρει…
Θα καταφέρει ο Λιάτος ΜΑΣ, να φέρει τα πράγματα εκεί που ονειρεύεται, δηλαδή στην λήθη για τα πεπραγμένα του και την τύχη του «αποθεματικού κεφαλαίου» που ο ίδιος διαχειρίστηκε…;
Άγνωστο… βλέπετε αγαπητοί αναγνώστες, ότι το μεν ταμείο είναι μηδενικό, – με τραπεζική μάλιστα πιστοποίηση-, στα χαρτιά όμως, -ισολογισμοί, κλπ-, που έχει παρουσιάσει ο ΛΙΑΤΟΣ ΜΑΣ, φαίνεται να ξεπερνούν στο ταμείο τα 750.000 ευρώ…
Χώρια που είναι και εκείνο το καταραμένο 1.5 εκατ. ευρώ που διεκδικεί ο επίμονος προμηθευτής, με την τυφλή θεότητα να τον έχει δικαιώσει…
Ουκ εγκαταλείψεις τον «φίλο» και χορηγό σου χωρίς αίτιο…
Το σημαντικό για τον ΛΙΑΤΟ ΜΑΣ, είναι ότι βρίσκεται πλέον μόνος… Ο Υπουργός ΤΟΥ, τον εγκατέλειψε άγαρμπα, ούτε καν διακριτικά, ο δεύτερος Υπουργός δεν θέλει να τον δει, οι μέχρι τώρα κολλητοί του δημόσιοι λειτουργοί, αποφεύγουν να τον δουν, ο «Σβαντίδης» αρρώστησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο Ανάργυρος ο Δρυοκολάπτης, αρνείται να βγει στο τηλέφωνο και ο Γιώργος ή George, ο και αρπακτικό, την έχει κάνει με μικρά πηδηματάκια, μην τον πάρουν τίποτα σκάγια και χρειασθεί να νοσηλευτεί στο ξύλινο εδώλιο της «ΜΕΘ» της τυφλής θεότητας…
Θα επιβιώσει ο ΛΙΑΤΟΣ ΜΑΣ…; Άγνωστο… εξάλλου το mersente… σηματοδοτεί τα πράγματα ως πάλλον φανός σήμανσης και κινδύνου ορατός από τα νησιά του Σαρωνικού…
Πως λέμε η «ΜΑΦΙΑ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ»…; Κάτι αντίστοιχο αλλά με την αγωνία του Προέδρου και μόνο…
Σε κάθε περίπτωση… κρίμα για το γεωργιανό «τρυφερό τζιτζικάκι» που θα μείνει τελικά απροστάτευτο ορφανό, χωρίς τροφοδότη του αποταμι9ευτικού του λογαριασμού και φυσικά χωρίς τον ΜΕΝΤΟΡΑ Του…
—————-
Υ.Γ.1: Λόγο της έκτασης που πήρε τελικά το πόνημα της στήλης για τον ΛΙΑΤΟ ΜΑΣ, κάτι που κρίθηκε αναγκαίο για την ενημέρωση των αναγνωστών της στήλης, ο «Ντώνης» με τα mersede… και ο αφανής «Ριτσάκης» θα την απασχολήσουν σε νέο σημείωμα τις αμέσως επόμενες ημέρες… Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί στο παρόν για τα δύο Μέγα-Λαμόγια, είναι ότι ο μεν «Ντώνης» με τα mersede… – πως λέμε Τραυλα-Ντώνης, Κ@υλ@-Ντώνης, Ωρε-Ντώνης, Κακα-Ντώνης, κλπ, είναι Αντιδήμαρχος πολύ μεγάλου Δήμου στα Δυτικά της Αττικής, ο δε αφανής «Ριτσάκης», είναι Κουμπάρος πολύ σημαντικού Υπουργού της Κυβέρνησης, με σύζυγο που εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το επιτελείο, εταίρου σημαντικού υπουργού, αν και θεωρείτο άνθρωπος κλειδί για την επανεκλογή του… Και οι δύο θεώρησαν, -=ο πρώτος συνεχίζει να θεωρεί-, ότι είναι ευλογημένοι… Τα «χαρτιά» όμως άλλα δείχνουν και πιστοποιούν… η στήλη, απλώς τους δίνει την προτροπή να αρχίσουν τις προσευχές, όχι φυσικά στον Γρηγόριο, -προς θεού όχι τον «Ναζιανζινό»-, της Δυτικής Αθήνας, αλλά στον άγγελο της ελεημοσύνης…
—————-
Υ.Γ.2: Σημειώστε στο προσωπικό σας σημειωματάριο, ότι η στήλη μίλησε, σήμερα 24.10.2025… Τα υπόλοιπα θα τα καταγράψει η ιστορία που έρχεται…, όπως λέμε ΟΠΕΚΕΠΕ…
Όσο για τα paidia του προηγούμενου υστερόγραφου, ας απολαύσουν τι στιγμές ηρεμίας τους… πριν την θύελλα… νομημό9τητας που έρχεται…
«Διογένης ο κρατών και τον Φανόν»…
